Wij zijn nu alweer zes weken in Suriname. De tijd vliegt. We hebben het ontzettend naar onze zin, zowel op stage als in onze vrije tijd. Marijke loopt nu stage op de kinderafdeling, Tanja in het verpleeghuis en Esmé heeft verlenging aangevraagd op de interne, omdat de afdeling chirurgie vrij rustig bleek te zijn. Op stage hebben we al veel aan onze opdrachten kunnen werken.

Wat Tanja opvalt op haar stage in Huize Ashiana is dat de mannen en vrouwen op een aparte afdeling liggen. Tanja blijft waarschijnlijk haar hele stage op Unit 1 werken, de mannenafdeling. De mannen liggen met z’n zessen op een kamer. Er zijn geen bedgordijnen zoals wij het in Nederland kennen, wat betekent dat de mannen weinig privacy hebben.
‘Per twee kamers wordt er een badruimte gedeelt. Alle ruimtes in het verpleeghuis zijn oud en slecht onderhouden. Het bestaat natuurlijk al heel lang, maar er is de laatste jaren niks veranderd. De spullen die worden gebruikt op de afdeling zoals de bedden, rolstoelen, rollators en liften (waarvan de batterijen niet werken) zijn afgekeurde spullen uit Nederland. De vijf weken dat ik er nu stageloop is er al een aantal dingen verbeterd. Zo ziet het er al een stuk leuker uit. De de gordijnen die er eerst niet hingen of heel oude gordijnen, zijn vervangen door nieuwe gordijnen en geeft een mooiere ruimte. Wat een andere indruk is dat het personeel heel anders met de bewoners omgaat. Ik heb de indruk dat er niet altijd naar de wensen geluisterd wordt van de bewoners. Als er kleren worden aangetrokken, wordt er niet gevraagd of de bewoner die kleren wel aan wil. Er wordt niet veel gevraagd, het moet allemaal. Als je hier om 7.00 ur moet beginnen met werken, komen de meeste collega’s rond 7.30 uur aangelopen. Ik heb al een paar opdrachten kunnen uitvoeren en verwacht de meeste stageopdrachten wel te kunnen doen. De handelingen worden hier moeilijker, omdat de handelingen hier op een hele andere manier worden gedaan, of dat het helemaal niet voorkomt.’

Marijke heeft vier weken op de afdeling Gynaecologie/Klasse II stage gelopen. Een rustige afdeling, maar veel gelegenheid voor de stageopdrachten. Nu loopt ze op de kinderafdeling stage. Hier komen meer ziektebeelden en handelingen voor. ‘Ik heb veel meegekeken en geassisteerd bij handelingen. Het ziekenhuis heeft laatst gestaakt, omdat de verpleegkundigen loonsverhoging willen. De staking hield in dat alle verpleegkundigen niet gingen werken, dat er bijna geen patiënten werden opgenomen en dat er bijna geen operaties of onderzoeken werden uitgevoerd. De staking is kortgeleden gestopt, maar we weten nog niet helemaal zeker of de staking effect heeft gehad.’

Esmé en Marijke hebben ook nachtdiensten gedraaid. Tijdens één van deze nachten hebben ze pannenkoeken gebakken. Dit was erg gezellig. ‘Naast stage zijn wij veel bezig met het huishouden en het maken van onze opdrachten. In onze vrije dagen gaan we er veel op uit. We zijn naar White Beach geweest en hebben een dag veel bezienswaardigheden in Paramaribo bekeken o.a. het Fort Zeelandia, moskees, kathedralen, de palmentuin, het presidenteelhuis en de waterkant. Af en toe gaan we zwemmen. Verder winkelen en stappen we veel en gaan we veel uit eten. Vanmiddag laten we onze haren invlechten. Dit doen veel Surinamers, omdat ze anders niet veel hun kroesharen kunnen doen.’

Tanja, Marijke en Esmé hebben ook eigen weblogs, waar ze hun ervaringen op vermelden. Dat zijn tanjabrand.waarbenjij.nu , esmederuiter.waarbenjij.nu en marrijkeeinsuriname.waarbenjij.nu