abonneer nu
dossiers
Schiphol wil in de toekomst ongeveer 10.000 vluchten naar Lelystad Airpo...
In de rubriek 'Huisnummer 14' in de Stellingwerf wordt een portret gesch...
Er is de laatste tijd weer veel te doen om de Prikkedam. Het circuit is ...
Op 21 maart 2018 zijn er ook in Weststellingwerf gemeenteraadsverkiezing...
Rechtvaardig

De “vergismoord”

Door Eerde de Vries op woensdag 5 april 2017 07:41
  • ignore touch

    De 63-jarige Johannes Beek besluit op 28 september 1910 een met arsenicum vergiftigde taart te sturen aan zijn ex-baas. © Eerde de Vries

mail pinterest

Criminaliteit leidt tot rare nieuwe woorden, zoals “troetelcriminelen” en het lelijke “vergismoord”.

De moord op de 31-jarige dj Djordy Latumahina in oktober vorig jaar lijkt inderdaad een vergissing, zo verklaarde het politieteam dat deze moord onderzocht.

Maar die vergismoord intrigeert niet vanwege het woord, maar vanwege de juridische vragen die eraan verbonden zijn.

Want wat is moord? Het opzettelijk en met voorbedachte rade iemand van het leven beroven. Lang ging men er daarbij vanuit, dat de opzet ook op een bepaald persoon gericht moest zijn.

Die gedachte speelde een grote rol bij de berechting van de zaak, die ook nu nog  door strafrechtjuristen als een klassieker wordt beschouwd, van het “Hoornse taart-arrest” van 19 juni 1911.

De 63-jarige Johannes Beek besluit op 28 september 1910 een met arsenicum vergiftigde taart te sturen aan zijn ex-baas, de marktmeester Willem Markus (what’s in a name), 84 jaar oud.

Die Markus had ontdekt dat Beek betalingen aan hem, afkomstig van kermisexploitanten, (gedeeltelijk) in eigen zak stak. Beek werd op grond van die verduistering op staande voet ontslagen en hij besloot later wraak te nemen door die vergiftigde taart naar zijn ex-baas te zenden.

Misschien voelt u hem al aankomen, want wie nam het eerste stukje taart? Niet de heer des huizes, maar zijn vrouw Maria Markus-Musman. En zij overleed snel daarna.

De advocaat van Beek voerde handig aan, dat de opzet van zijn cliënt natuurlijk niet gericht was op het doden van mevrouw Musman, geen moord dus. Volgens mij kunnen alleen juristen zo’n verweer nog serieus nemen, maar de rechters moesten er natuurlijk wel wat mee. De Hoge Raad kwam met ongeveer de volgende redenering:

Beek had de bedoeling om een andere man, Markus, te vermoorden en wist dat het eten van de vergiftigde taart ook tot de dood van eventuele mee-eters zou leiden. Beek nam dus het risico voor lief dat, bijvoorbeeld huisgenoten, zouden komen te overlijden als gevolg van het (mee-) eten van de taart. De verdachte heeft deze kans aanvaard en dus is er hier sprake van opzet en dus ook van moord.

Deze ruim honderd jaar oude Hoornse taart zal de moordenaars van dj Djordy, mochten die ooit gepakt worden, nog eens zwaar op de maag komen te liggen.

LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.