abonneer nu
dossiers
Schiphol wil in de toekomst ongeveer 10.000 vluchten naar Lelystad Airpo...
Anne Westerhof bezoekt kunstenaars in hun atelier om ze te portretteren....
Henk Vondeling gaat langs bij boeren in de Stellingwerven. De agrariërs...
Elke week tonen wij u een historische foto uit de regio. Insturen kan vi...
Rechtvaardig

Denken en Gevoel

Door Eerde de Vries op donderdag 7 december 2017 09:40
  • ignore touch

    Sinterklaas is aangekomen in Wolvega. © Lenus van der Broek

mail pinterest

“OMG, ik ken een pro-Zwarte Pieter, schreeuwt mijn zus als ik de voordeur open.” Zo begint een column in mijn krant.

En By The Way, OMG staat voor Oh My God. De ontredderde zus overweegt direct iedere band met die, abjecte “pro-Zwarte Pieten kennis te verbreken. Niet in haar bubbel. Aan het slot vraagt, of eigenlijk adviseert de columnist (Ellen Deckwitz) haar zus: “Of je kunt je er gewoon bij neerleggen dat jullie op één punt van mening verschillen, en dat dat niet het einde van de wereld is.”

Vroeger had je ook al (zuilen-)bubbels, maar nog geen Sociale Media, met z’n algoritmes. De sociale verbanden waren vroeger groter en boden ook meer veiligheid. De buurt, de kerk, de oude zuilen. Meningsverschillen binnen die verschillende zuilen of met vertegenwoordigers van andere zuilen leverden geen OMG-paniek op, geen identiteitscrisis, geen Twitter-tirades, geen afscheidingen of “kloven”. Die zuilen zelf vormden micro samenlevingen waarin rijk en arm, hoog en laag opgeleid, elitair en volks, vertegenwoordigd waren en elkaar met meer welwillendheid dan nu bejegende. “Ach, daar hebben we Jan weer met z’n extreme meningen”.

Door die bubbels van tegenwoordig, waarbinnen iedereen bevestigd kan worden in z’n eigen gelijk, gewoon de juiste bubbel kiezen, lijken we dat advies van de columniste aan haar zus niet meer op te kunnen volgen: je er gewoon bij neerleggen dat je op punten van elkaar van mening kan verschillen en toch vrienden blijven of mooier nog, belangstelling en waardering voor elkaars standpunten krijgen.

Werd vroeger de veiligheid en de eigen identiteit nog geboden en gevonden in de oude, toegegeven, verzuilde gemeenschappen, nu moet een diepe kloof het binnendringen van andere afwijkende meningen voorkomen.

Die kloof werd mooi verwoord in de column “De rest” van Daniel Lohues in Het Dagblad van het Noorden (26-11, Google maar eens). “De rest” staat dan voor “de Provincie” met aan de andere kant van de kloof, mensen “die denken dat ze de wereld beter snappen dan de rest, doordat ze alleen bevestiging vinden in de verstikkende monocultuur van hun grootstedelijke bubbel.” Die kloof bracht ons Trump, de Brexit en de geëscaleerde Zwarte Pieten discussie. Het wordt tijd dat we de kloof tussen Denken en Gevoel, tussen de ratio en de emotie met empathie overbruggen.

PS: In De Wereld Draait Door was woensdag 6 december een item te zien dat naadloos aansluit om mijn column. Je kunt het hier terugkijken: https://dewerelddraaitdoor.bnnvara.nl/media/378239