abonneer nu
dossiers
Meike van Leuken interviewt muzikanten en bands uit de Stellingwerven. D...
Anne Westerhof bezoekt kunstenaars in hun atelier om ze te portretteren....
Elke week tonen wij u een historische foto uit de regio. Insturen kan vi...
Schiphol wil in de toekomst ongeveer 10.000 vluchten naar Lelystad Airpo...
Rechtvaardig

#DOESLIEF

Door Eerde de Vries op woensdag 6 maart 2019 00:00
  • ignore touch

mail pinterest

Terwijl we, in de rij van de supermarkt staand, de ene “Like” na de andere afgeven, hebben we geen oog voor die aardige caissière m/v. Zitten we met z’n allen al zo diep in onze virtuele wereld dat we de reële wereld soms als een last ervaren? Aardig zijn voor een ander, hoe ging dat ook alweer?

Hoe maken we het  weer gezellig?

SIRE (Stichting Ideële Reclame) lanceert deze week een nieuwe campagne #DOESLIEF. De campagne confronteert Nederland met groot en klein onaardig gedrag: bumperkleven, het negeren van een caissière in de supermarkt, treiteren van OV-medewerkers, elkaar niet voor laten gaan in het verkeer, voordringen in de trein, geluidsoverlast, burenruzies, schelden en haatberichten op sociale media.

Die nieuwe campagne van SIRE deed me denken aan een column van Maxim Februari (NRC). Daarin stelt de columnist vast: “Moet dat, mag dat? : het zijn vragen die niet horen bij een autonome, maar bij een heteronome moraal, een moraal die van buitenaf wordt opgelegd.” Anders dan het “recht” in strikte zin, gaat het bij moraal en ethiek niet over regels of toestemming van dezen of genen. “Ethiek is niet een hond die ergens ligt en bijt als je te ver gaat.” Ethiek is die mooie gouden regel: “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.” Dat vereist dus steeds bezinning, zelf denken!

Een andere beeldspraak over ethiek las ik in een interview van jurist schrijfster Roxane van Iperen, ooit Zuid-as advocaat, MR Online. “We leren onze kinderen dat ze niet mogen liegen, niet vals mogen spelen, hun snoep moeten delen, niet mogen vreemdgaan, en vervolgens gaan we naar kantoor en hangen we die individuele moraal aan de kapstok.” Dan wordt de bezinning, het echte nadenken uitgezet. De hond blijft stil.

Van Iperen roept juristen op hun verantwoordelijkheid te nemen: “Wij, advocaten, juristen, schrijvers, journalisten, hebben een bevoorrechte positie. We hebben gestudeerd en zitten op sleutelposities in de samenleving. Met die positie komt ook een verantwoordelijkheid. Om die verantwoordelijkheid waar te maken, moeten mensen weer echt leren nadenken. Durven nadenken. Dus: ga eens niet een weekend naar New York, maar lees drie dagen lang een stapel boeken waardoor je anders naar een arrest gaat kijken. Of naar de wereld.”

#DOESLIEF