abonneer nu
Plaat voor je kop

Waarom dit mijn 10 favoriete albums van 2018 zijn

Door Wouter Bessels op Wednesday 9 January 2019 17:15
  • ignore touch

    Steven Wilson – Home Invasion: In Concert At The Royal Albert Hall. © Eagle Vision

mail pinterest

Jaarlijstjes verschijnen de laatste weken weer met grote regelmaat in de kranten, tijdschriften, Twitter-overzichten en Facebook-tijdlijnen. Een enkele keer zelfs in mijn e-mailbakje! Onlangs zette ik mijn eigen 10 favoriete albums van 2018 op een rijtje, aangevuld met wat favoriete boxsets en andere speciale uitgaven.

1. Steven Wilson – Home Invasion: In Concert At The Royal Albert Hall
Een wervelende registratie van Wilsons derde Royal Albert Hall-optreden op 29 maart 2018. Ik schreef voor Progwereld: "Zal hij na tig prog-awards, lovende kritieken en volle zalen met dit live-album dan eindelijk zijn eerste Grammy pakken? Die kans is vrij groot. Hij heeft met deze uitgave zijn hoge niveau van muzikaal vakmanschap weer op scherp gezet. Grenzeloze popmuziek met een grote P."

2. Marlene Bakker – Raif
Het muzikale jaar 2018 begon voor mij met een luistersessie bij zangeres Marlene Bakker, thuis in Groningen, een week voor Eurosonic Noorderslag. Daar hoorde ik samen met enkele andere geluksvogels voor het eerst het resultaat van een paar jaar noeste arbeid. Bakker combineert haar talenten met gitarist/schrijver/producer Bernard Gepken en een keur aan jonge, talentvolle musici. Zo heeft "Raif" zich binnen een jaar opgewerkt tot een klassieker binnen de streektaalmuziek. Alle loftuitingen zijn terecht. Deze plaat vol prachtige liedjes ontstijgt iedere categorisering.

3. John Prine – The Tree Of Forgiveness
Sinds The Missing Years (1991) ben ik fan van John Prine. Zijn nieuwe plaat bevat voor het eerst sinds 2005 nieuw werk en betekent na jaren van gezondheidsproblemen en andere sores een return to form. Weinig singer-songwriters hebben zo'n grote zeggingskracht. Waarom? Prine is puur, concreet en compromisloos. Ernst en humor, satire en cynisme, het ligt allemaal heel dicht bij elkaar. Op "The Tree Of Forgiveness" ontpopt Prine zich als de verhalenverteller zoals we hem al jaren koesteren.

4. Jett Rebel – 7
Steeg hij met zijn eerste twee EP's "Venus" en "Mars" al ver boven het maaiveld uit, de daaropvolgende albums toonden Jelte Tuinstra's eigenzinnigheid, sterke hang naar experimenteren en muzikale diversiteit in geuren en kleuren. “7” is het logische en toegankelijke vervolg op “Super Pop”. De glijers, de bluesrock, de koortjes, de proggy tintjes, het zit allemaal in Jett Rebel. En het komt er op “7” zeer overtuigend uit.

5. Jonathan Wilson – Rare Birds
Al jaren toerend met zijn eigen band - ik herinner mij een gaaf Lowlands-optredens enkele jaren terug - en sidekick van Roger Waters tijdens diens recente tournee. Jonathan Wilson is een briljant songschrijver, maar dat hij muzikaal steeds meer in zijn mars heeft, toont “Rare Birds” van begin tot eind. Warme productie. Oprechte liedjes. Album dat uitblinkt in samenhang.

6. Johan – Pull Up
De reünie van Johan resulteerde in een nieuw album en een tournee die inmiddels flink de reprise is ingegaan. Sfeervolle gitaarpop/rock waarbij de tijd in feite heeft stilgestaan. Betrap de groep van Jacob de Greeuw c.s. niet op ontwikkeling, maar meer op een nog beter uitgediept geluid van hun rijtje vorige albums. “Pull Up” mag op het eerste gehoor wat vlakjes binnenkomen, na een paar luisterbeurten valt het kwartje dubbel en dwars.

7. Johannes Schmoelling & Robert Waters – The Immortal Tourist
Tweederde van wat nog steeds de groep LOOM is, alhoewel het onzeker is of er ooit nog een vervolg komt op de concerten en het enige album van ex-Tangerine Dream leden Johannes Schmoelling en Jerome Froese en hun stadsgenoot, de Berlijnse toetsenist Robert Waters. Nee, dan deze duoplaat die Schmoelling en Waters afgelopen jaar uitbrachten. Gulle electronica, vol met fantasierijke melodielijnen en brede arrangementen die binnen de huidige retrospectief getinte elektronische muziek met kop en schouders boven andere platen uitsteken.

8. Marillion – All One Tonight
Beter laat dan nooit: Marillion trad in oktober 2017 voor het eerst op in de Royal Albert Hall. Compleet met een strijkkwartet. Hoe een gevestigde naam binnen de latere progressieve rock met een groots geluid in een grootse zaal als deze een heel intiem cachet kan geven. “All One Tonight” bevestigt dat in alle toonaarden. Van het recente materiaal van “F.E.A.R.” tot het oude werk, waarin zanger Steve Hogarth vooral in “Easter” en “The Great Escape” een diepe indruk achterlaat. En de filmregistratie? Die is om door een ringetje te halen.

9. Kayak – Seventeen
Het jaar begon feestelijk met een terugkeer van Kayak. In feite de derde comeback van de groep, alhoewel, comeback? Eerder een herstart, waarbij Ton Scherpenzeel een keur aan nieuwe musici om zich heen verzamelde. Het levert een fris en overtuigende plaat op, met herkenbare en sterke Kayak-songs. Drummer Collin Leijenaar verdween snel van het toneel en inmiddels zit Hans Eijkenaar weer achter het drumstel. En dat is nou nét het toefje slagroom waarmee Kayak het nieuwe jaar in kan.

10. My Baby – Mounaiki
Gewoon. Omdat het My Baby is.

Speciale releases

Frank Zappa – The Roxy Performances (7 cd box)
Na twintig jaar wachten is ‘ie er én om te smullen. Alle Roxy concerten van Frank Zappa uit december 1973 op cd!

Electric Light Orchestra – Secret Messages (2 lp)
Ooit bedoeld als dubbelalbum, opgenomen in de Wisseloord studio’s in Hilversum. Uitgebracht als enkele lp en cd, maar nu op vinyl in zijn originele vorm (minus één nummer) in ere hersteld.

The Beach Boys – 1968: Wake The World: The Friends Sessions (digital release)
The Beach Boys – 1969: I Can Hear Music: The 20/20 Sessions (digital release)

Dit is best even wennen: deze nieuwe archiefuitgaven van The Beach Boys zijn alleen als digitale bestanden te koop. Maar wat een goudmijn: bijna drie uur aan studiosessies, outtakes en demo’s uit 1968 en 1969. De jaren waarin Brian Wilson met zijn voeten in de zandbak van zijn woonkamer zat en samen met de andere Beach Boys-leden de ene na de andere parel uit de hoge hoed toverde. Kamerpopmuziek van de buitencategorie.

Spirit – It Shall Be: The Ode & Epic Recordings 1968-1972 (5 cd box)
Een mooi gedocumenteerd overzicht van de eerste jaren van de groep van gitarist Randy California. Invloedrijk – tot Led Zeppelin aan toe. En ondergewaardeerd wat betreft songmateriaal. Zorgvuldig en voorbeeldig samengesteld, inclusief mono- en stereoversies. Klassebox.

The Beatles – The Beatles 50th anniversary edition (6 cd, Blu-ray)
Een heruitgave waar je in 2018 niet omheen kon. Zoals 2019 het jaar van Abbey Road wordt, zo stond vorig jaar in het teken van The White Album. De fraaie remix van Giles Martin en de Esher demo’s ten spijt, de drie cd’s met studiosessies - in chronologische volgorde - van deze luxe uitgave geven een ideaal beeld van de ontstaansgeschiedenis van dit legendarische dubbelalbum. Afzonderlijk of met elkaar: The Beatles zaten altijd op het juiste spoor.

Neerlands Hoop In Bange Dagen – Compleet (9 dvd, 3 cd, 10” box)
De langverwachte dvd-box van Neerlands Hoop in Bange Dagen mondde gaandeweg uit in een oeuvrebox. Daarin zitten naast 9 dvd’s vol registraties, tv-uitzendingen, 8mm-beelden en zaalopnamen (onder andere van de roemruchte Dutch Hope-voorstelling uit 1979) ook 3 cd’s met liedjes en ander curiosa, een 10” plaat en drie boeken. Het resultaat is allesbehalve compleet - de oorspronkelijke albums van Neerlands Hoop ontbreken, net als een Polygoon-beeldfragment van Bloed aan de paal - en de beeldkwaliteit laat vaak te wensen over, maar als erfenis én eerbetoon aan Bram Vermeulen heeft Freek de Jonge met deze box wel een essentieel stuk Nederlands cabaret verzameld.