abonneer nu
Wolvega

Sokken en mutsen uit Wolvega zijn in de Himalaya

Geplaatst op woensdag 16 mei 2018 18:05
  • © Froukje Nijholt

  • © Froukje Nijholt

  • © Eigen foto

pinterestmail

Wolvega - Sokken en mutsen gebreid door de handwerkclub van Sickenga​-​oord in Wolvega hebben een wereldreis gemaakt.

Secretaris Froukje Nijholt van de Stichting Studenten- en Musahardorp Nepal (SMPN) en vriendin Ans Haagsma, oud-locatiemanager Sickenga-oord, namen de kleurige breiwerken mee naar Nepal.

Aardbeving

De twee Friezinnen reisden naar projecten van de stichting in een onherbergzaam gebied in de Himalaya, dat drie jaar geleden door een zware aardbeving werd getroffen.

SMPN is actief op het gebied van studentensponsoring, computeronderwijs voor kansarme studenten, scholenbouw en -renovatie, water- en sanitaire voorzieningen. In achttien jaar realiseerde SMPN samen met de Wilde Ganzen voor meer dan een miljoen euro aan projecten en sponsoring in Nepal.

Dankzij financiële steun van particulieren, scholen, kerken en bedrijven en de Wilde Ganzen kon de stichting na de aardbeving noodhulp sturen en konden noodscholen en daarna zeven nieuwe aardbevingsbestendige scholen worden gebouwd. Dit jaar worden in het gebied 25 kleine projecten gerealiseerd, een investering van twee ton. Het gaat om toiletten, schoollokalen, schoolpleinen, bibliotheken, watervoorzieningen, schoolmeubilair en computers.

Overvallen

Nijholt en Haagsma liepen met Nepalese bestuursleden van dorp naar dorp. Langs smalle paadjes door de jungle, waar nog dertien tijgers leven. Het groepje werd tijdens hun tocht overvallen door een zware moessonbui, die de tocht flink bemoeilijkte.

‘Alle bouwmaterialen, meubilair en andere spullen wordt zo ver mogelijk per truck vervoerd’, legt Froukje Nijholt uit. ‘De laatste kilometers gaat alles op de rug van dragers - over smalle paadjes - naar het moeilijk toegankelijke gebied waar de dorpen liggen. De scholen zijn erg belangrijk voor de inwoners van het district. Getraumatiseerde kinderen krijgen weer structuur in hun leven. En goed onderwijs biedt kansen voor een betere toekomst.’

Zwerfkinderenproject

Ook steunt de stichting een zwerfkinderenproject. Na de grote aardbeving in 2015 kwamen vijftig zwerfkinderen naar de school in Amale, gebouwd door SMPN. Het hoofd van de school in Amale kon drie jaar geleden niet anders dan de dorpsbewoners vragen om samen deze kinderen op te vangen en hen te eten te geven. Dit terwijl de dorpelingen zelf al grote moeite hebben om het hoofd boven water te houden. De kinderen worden dankzij financiële steun van SMPN na drie jaren nog steeds opgevangen in de school van Amale. Zij slapen daar, krijgen dagelijks een bord rijst en draaien mee op deze school.

De kleurige mutsen en sokken uit Wolvega vielen erg in de smaak bij de kinderen in Amale. Alhoewel het nog geen winter was, vonden de kinderen het leuk om alvast even mutsen te passen. Daarna werden de mutsen en sokken zorgvuldig in plastic zakken opgeborgen in een grote kast in een van de schoollokalen.

Het schoolhoofd en de kinderen verzochten de Friezinnen een welgemeend 'danjebat' (dankuwel) over te brengen aan de breisters in Wolvega.

‘De kinderen in Amale hadden destijds niemand meer om voor hen te zorgen’, vertelt Nijholt. ‘In 2016 heb ik samen met medebestuurslid Gerda Breeuwsma de familie van een van de zwerfkinderen opgezocht. Het bleek om een alleenstaande moeder te gaan met vier kinderen in de leeftijd van vijf tot twaalf. Haar man verdween tijdens de aardbeving en is nooit meer teruggevonden.

Zwerfkind

Ze heeft onvoldoende geld om alle monden te voeden en kon niet anders dan haar achtjarige zoon naar Amale sturen, waar hij als zwerfkind onderdak kreeg. Het gezin woont in een golfplaten hut met twee schamele bedden, eentje voor de broertjes en eentje voor moeder en dochter. Het eten wordt bereid in oude kookpotten die hun beste tijd hebben gehad, op een hout gestookt vuurtje. Moeder heeft zo nu en dan werk bij een boer of als stenensjouwster.’

Geit en bok

Het gezin stond na haar eerste bezoek op het netvlies van Froukje Nijholt gebrand. Dit jaar besloot ze het gezin weer op te zoeken. Ze schonk de familie - samen met Ans Haagsma - een geit en een bok zodat het gezin weer even vooruit kan. De blijdschap was enorm. Inmiddels zijn 25 van de 45 kinderen weer terug naar hun families. Het is de bedoeling dat de andere kinderen komend jaar teruggaan naar hun dorpen.

SMPN heeft deze week een bijdrage van 2500 euro overgemaakt voor levensonderhoud voor het komend jaar en samen met de Nepalese partner wordt bekeken hoe dit project zo goed mogelijk kan worden afgerond.

Froukje Nijholt reikte tijdens het projectbezoek 25 certificaten uit aan geslaagde studenten van het computerinstituut SPN-CI. Dit instituut voor kansarme studenten ging in 2000 van start. Inmiddels zijn meer dan 3400 arme studenten geslaagd. Velen hebben werk gevonden dankzij dit officieel erkende diploma.

Sponsorgeld

Ook kregen 135 studenten hun jaarlijkse sponsorgeld tijdens de uitbetaaldag van de stichting in Kathmandu, de hoofdstad van Nepal. Ans Haagsma was blij verrast om haar sponsorstudente persoonlijk te ontmoeten. De studente verpleegkunde kreeg vier jaar lang dankzij Haagsma (zelf verpleegkundige) een financiële steun in de rug, waardoor zij haar studie kon voltooien.

‘Dankzij sponsoring kunnen arme studenten studeren en plannen voor de toekomst maken’, legt Nijholt uit. Zij startte zelf achttien jaar geleden met het sponsoren van de eerste student van de stichting.

Kortgeleden werd de 500ste sponsorstudent ingeschreven. De studente, afkomstig uit een arm Himalayadorp, was twee dagen met haar vader en zusje onderweg naar de uitbetaaldag van de stichting. In een van de bergdorpen schreef het Friese duo tien nieuwe sponsorstudenten in. Allemaal afkomstig uit arme gezinnen. ‘We gaan weer op zoek naar nieuwe sponsors’, zegt Nijholt. ‘Onderwijs opent de poort naar de toekomst voor deze jongeren.’

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Stellingwerf' toe als contact in uw telefoon, 06-3068 9713, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.